1 results listed
Bu çalışmanın amacı üstün-özel yetenekli çocukların haftalık çalışma yoğunluklarını araştırmak
ve gelişim boyutlarına uygun sağlıklı, mutlu bireyler yetişme sürecine katkı sağlayacak örnek
haftalık program önerisinde bulunmaktır. Bugün dünya çapında sürdürülen araştırmalar
göstermektedir ki, her toplumda zekânın dağılımı bir çan eğrisi şeklindedir. Çan eğrisinin bir
ucundaki
%10’luk
dilimi
de
üstün
zekâlılar
oluşturmaktadır.
Dünya
popülasyonuna
bakıldığında üstün-özel yetenekli çocukların oranının % 2,5-3 oranında olduğu görülmektedir.
Bu oran Dünya ülkelerine göre değişmemektedir. Türkiye nüfusununda da %2,5-3 civarında
üstün-özel
yetenekli
çocuklar
vardır.
Bu çocukları doğru ve yeterli bir şekilde
desteklenebildiğinde elde edeceğimiz sonuçlar ile nüfus piramidindeki daha üst basamaklara
yön verebilecek hedefler elde edilecektir.
Üstün-özel yetenekli bireylerin ileride topluma daha yararlı olabilmesi ve kapasitesini iyi
düzeyde kullanabilmeleri için bu çocukların iyi tanınması ve çocuğun eğitimi ile ilgilenen
ebeveyn, okul, öğretmen vs. kişilerin de üstün-özel yetenekli çocukların özelliklerini kavramaları
sağlıklı bir gelişim süreci yürütülebilmesi için çok önemlidir. Çocukların gelişim boyutları
fiziksel, davranışsal, duygusal ve bilişsel olarak sıralanabilir. Üstün-özel yetenekli çocukların
eğitimlerinden bahsedilirken akademik olarak başarısından, kapastesinden konuşulur; fakat
çocuğun çocuk olduğunu unutularak sağlıklı ve mutlu bir birey yetiştirmeyi göz ardı edildiği
görülmektedir. Üstün-özel yetenekli çocukların ebeveynlerinden çocuklarına ait haftalık
programları toplanarak elde edilen sonuçlar bunu göstermektedir. Çalışmamızda bir üstün-özel
yetenekli bir çocuğun haftalık program örnekleri oluşturularak; gelişimlerinin daha sağlıklı
yürütülmesinde örnek teşkil edecektir. Programda akademik başarılarına destek çalışmaların
yanında duygusal ve sosyal boyuttada katkı sağlayacak çocuk için önemli olan oyun saatleride
yer vererek mutlu ve sağlıklı bireyler yetişmesinde katkısı olacaktır.
International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD
Ayşe YAŞAR PIRTI
Meryem TAŞÇI