SEARCH RESULT

Dünya her geçen gün önü alınamaz dönüşüm ve değişimlerle karşı karşıya kalmaktadır. Özellikle son iki yılda devletlerin, endüstrinin ve bilim dünyasının üzerinde en çok konuştuğu bir konu haline gelen 4 Sanayi devrimi diğer adıyla Endüstri 4 insanları ve toplumları, yaşamlarını hızla değiştirecek bir sürece sürüklemiştir. Toplumların tarımdan sanayi ve üretime geçişi ve buradan da evrilerek bilgi toplumu haline dönüşmesi yıllarca sürmüş gibi görünse de çok hızlı olmuştur. Bu dönüşümü mantıklı ve sağlam temellere dayalı olarak gerçekleştirmenin yolu da eğitim sistemlerinin çağın yani endüstri 4.0’ın gereklerine uyumlu hale getirilmesidir. Bu anlamda eğitim sitemine tabi olanlar daha çok bilgiyi tüketen değil bilgi üreten ya da mevcut teorik bilgileri ile bir çıktı üreterek Endüstri 4.0’ın gerektirdiği eğitim sistemine uygun beceri ve niteliklerle donatılmış bireyler ve öğrenciler olarak yetiştirilmelidir. Bu noktada üreten hareketi olarak adlandırılan (Maker Movemenet) kavram, bireylerin ya da öğrencilerin formal ya da informal ortamlarda daha önceden elde ettikleri teorik bilgileri kullanarak bir ürünü ya da bir prototipi ortaya çıkarmaları olarak tanımlanmaktadır. Üreten hareketi Endüstri 4 için gerekli midir? Problemi temel alınarak literatürde yapılan çalışmalar incelenmiş Eğitim 4 özelinde üreten hareketi değerlendirilmiştir.

International Congress on 3D Printing (Additive Manufacturing) Technologies and Digital Industry
3D-PTC2019

Nuri BALOĞLU Onur DOĞAN Mücahit ÖZTÜRK

Öğrenme ortamında yapılandırmacı anlayışın etkin olmaya başlamasıyla öğrenci ve öğretmen rolleri değişmeye başlamıştır. Öğrenciler artık bilginin pasif bir alıcısı değil, bilginin öğrenilmesi ve inşa edilmesi sürecinde sorumluluk alan, süreci kontrol edebilen bireyler olarak görülmektedir. Öğretmen, etkinliklerin planlayan ve öğrenme ortamını düzenleyendir. Böylece öğretmenin rolü “sahnedeki bilge” yerine “kenardaki rehber” konumuna geçmiştir. Bilgiyi inşa sürecinde öğrencilerin gerçek hayat problemleri üzerinde çalışabilecekleri, yeni düşünceler ortaya koyabilecekleri, paylaşımda bulunabilecekleri, grup çalışmaları yapabilecekleri ortamların oluşturulması gerekmektedir. Bu noktada Üreten alanları yaparak ve yaşayarak öğrenme etkinlikleri çerçevesinde oluşturulmaktadır. “Kendin yap, araştırma, tasarım, geliştirme, uygulama, değerlendirme, işbirliği, paylaşım, proje, sosyalleşme, deneme-yanılma, keşfetme, tekrar, onarım” gibi bileşenleri bulunmaktadır. Bu bileşenler çerçevesinde öğrenci merkezli ortamlar oluşturularak öğrencilerin bilgiyi inşa etme süreci kolaylaştırılarak çağımızın getirdiği becerilerin kazandırılması sağlanabilir. Bu araştırmada literatürdeki çalışmalar incelenerek Üreten alanlarının uygulama alanları ve öğrenme ortamlarının tasarlanmasına yönelik katkıları değerlendirilecektir.

International Congress on 3D Printing (Additive Manufacturing) Technologies and Digital Industry
3D-PTC2019

Mücahit ÖZTÜRK Nuri BALOĞLU Onur DOĞAN