Arap Mesellerinde Çocuk Betimlemesi
Abstractİnsanların yaşarken karşılaştıkları olaylara binaen telaffuz ettikleri sözlerin bir kısmı mesel olarak kabul görmüş, kulaktan kulağa dilden dile aktarılarak günümüze kadar yazılı ve sözlü edebiyatta kullanıla gelmiştir. Edebiyat özelinde meseller içinden çıkmış olduğu ve onu üreten toplumun kültür aynasında görülen edebi suretler içinde bulunmaktadır. Her milletin edebiyatında mesellerin ilk ortaya çıkış olayı zamanla unutulsa da onun için kullanılan sözler hafızalarda ve günlük kullanımlar vasıtasıyla canlı tutularak bugüne kadar gerek sözlü olarak gerekse emsal kitapları ve edebi eserler vasıtası vasıtasıyla günümüze aktarılmıştır. İnsanların karşı karşıya kaldığı ilk olay (Vârid/Mevrid) esnasında kullandığı ifadenin daha sonra bir zaman diliminde ilkine benzeyen yeni bir olay için (Madrib) kullanılmasına “darbu’l-mesel” denilmektedir. Arap mesellerinin kaynağı bilinsin veya bilinmesin her meselin gerçekte bir mevridi, bir de madribi vardır. Arap emsal kitaplarında geçen mesellerin pek çoğunun ortaya çıkmasına sebep olan olayı günümüzde kullananlar tarafından pek bilinmese de yine de hepsi için olmasa dahi bu olaylar meselin anlaşılması için kısaca zikredilmektedir. Mesellere yol açan olaylar, insan karakterini ve davranışını ortaya seren ahlaki ve insani meziyetlere yaklaşım ve tutumun veciz sözle ifade edilerek tespitine yol açmaktadır. Bu ahlaki ve insani diyebileceğimiz meziyetler onun cesaretine, cömertliğine, yardım severliğine vb. güzel görülen özelliklerine işaret edebileceği gibi, bazen de cimrilik, korkaklık, ahmaklık vb. gibi hoş görülmeyen meziyetlerine dair de olabilmektedir. Bu çalışmamızda bu Arap mesellerinde meselin ortaya çıkmasında etken olmuş çocuk figürlerini “Arap Mesellerinde Çocuk Betimlemesi” başlığı altında ele alıp inceleyeceğiz. Proverbs are expressions humans committed in the aftermath of certain events they have witnessed in their life and are spread abroad from mouth to mouth all the way to today’s oral literature. In literature, proverbs are the representations of the society they are born in and a mirror of the literary pictures of culture. Although the first appearance event of a proverb in many nations are usually forgotten in time, the proverb itself is kept alive through history to today in daily expressions and memories and by oral means, precedent books and literary works. The expression for a first time seen event (Vârid/Mevrid) and using the same expression after a new, similar second event (Madrib) is called “darbu’l-mesel”. Whether the source of Arabic proverbs are known or not, every proverb has a mevrid and a madrib. Even though the source of some of the proverbs in Arabic precedent books are commonly not know by the users, the proverb is still used to point out, if not all, the events they were born prior to. The events that caused a proverb lead to epigrams pointing out towards the approach and attitude for the moral and humanitarian qualities that reveals humans’ personas and behaviors. These moral and humanitarian qualities can point to one’s courage, generosity, charitableness and such but they can also signal for unwanted attributions such as stinginess, cowardice, foolishness. This study examines the children figure that played a role in the events that revealed a proverb in Arabic proverbs.